CD Suggesteron bestellen:

april 2007:
opening expositie tijdens
'de nacht van de suggestie'

---------------------------

Mei/juni 2007:
SBK Beverwijk
'Nacht van de suggestie bij daglicht': 10 juni
expositie van 31 mei t/m 23 juni

Westerhoutplein 6
Beverwijk

Op uitnodiging van tekstschrijver en componist André Rooijmans vervaardigden dertien kunstenaars een nieuw kunstwerk gebaseerd op een lied van de nieuwe Nederlandstalige liedjes-CD ‘Suggesteron’.

Vanaf 31 mei is deze bijzondere expositie een maand lang te zien bij de SBK, Westerhoutplein 6, te Beverwijk. Op 10 juni (van 15.00 - 17.00 uur) vindt daar de 'nacht van de suggestie bij daglicht' plaats. Tijdens deze manifestatie worden de liedjes en bijbehorende kunstwerken gepresenteerd.

We weten niet waar we naar kijken, het gaat over sterven maar ook over het kleine dagelijkse ogenblik. Of over hoe die in het verlengde van elkaar kunnen liggen. De dingen spreken hun eigen taal omdat ze door ons aangeraakt worden, met grote aandacht en geluk, of met verwaarlozing en slordigheid. Het gaat ook over noodzaak en gebruik, over smaak en kwaliteit.
In de liedtekst spreken de dingen zich uit over het aangeraakt worden, over het gezien worden, over het voorbijgaan.
Deze foto’s willen de dingen aanraken in hun gewoonheid en in hun bijzonderheid tegelijk, in hun alledaagse verschijning en in de echo daarvan, die altijd op de verliezende hand is, wegsterft, verdwijnt. Daarom zijn het er twee geworden, de kleinste film die er is. Ik heb het lied niet willen illustreren maar aanraken, er mijn verbinding mee willen maken.

De eerste regel van dit lied wekt de suggestie dat ik iets met dit onderwerp zou hebben. Niets is echter minder waar.
Toch waren deze woorden eigenlijk al genoeg om te weten wat mij te doen stond: ik ga niet vreemd, maar wek wel de indruk dit te doen door mij met werk van de door mij bewonderde kunstenaars (o.a. Tapies, Paul Klee, schrijvers, dichters en componisten) bezig te houden.

Hun werk roept bij mij nieuwe beelden en gedachten op, die ik weer omzet in eigen werk. Op deze wijze breng ik een hommage aan de betreffende kunstenaars. Bij het publiek zal het werk weer andere beelden oproepen – een nieuwe suggestie – en zo is de cirkel rond.

Fragment 20 schilderijtjes van 20 x 20 cm

Sylvia Hubers zingt een scheve zaag, schaatst toonladders in de ijlste regionen, draait muzikale pirouettes tot zij in haar eigen wak verdwijnt - of is dat suggestie? - en wringt zichzelf en haar lenige instrument in bochten totdat de pijngrens tussen artiest en instrument vervaagt.
Hubers zaagt sinds 1986 verschillende melodieën. Zij won in 1992 de Gammaprijs in de categorie Klein Akoestisch Gereedschap.


Voorbestemde Noten’ . Voordracht.

28 staat in dit lied voor blijheid, geluk, plezier en .....feest!
Ik heb een abstract beeld gemaakt met een feestelijke uitstraling. De gebruikte materialen zijn kleurrijk en glanzend of zijn deels beschilderd met primaire kleuren. Daarnaast roepen de gehanteerde vormen en elementen associaties op als confetti, slingers, ballonnen, serpentines, e.d.




Fragment 'Zonder titel'

Het eerste wat er bij mij opkwam toen de titel mij bekend werd, was om er in het geheel niets mee te doen. Door ontgoocheling en teleurstelling alom en de reden dat je als kunstenaar zonder kunst tegenwoordig weinig voorstelt, besloot ik na aandringen toch iets neer te zetten. De titel van het lied wekt de indruk van een nicotine-verslaving. Het moeilijke van
stoppen met roken is het omgaan met overgebleven leegte.Wachten is zo'n moment. Eerder in Groningen getoond werk sluit hier prima bij aan: Zowel de tijd dodende, nerveus paffende maar zichzelf uitstekend vermakende schaduw, alswel het ontbreken van de persoon die de schaduw werpt, spreken ook in deze context, wederom boekdelen.

Fragment: 'Zonder titel'. film / projectie

Lingerie is vaak halfdoorschijnend, heeft kanten versieringen en wordt gebruikt om iets achter te verschuilen. Hetzelfde geldt voor het materiaal dat is gebruikt voor deze installatie, vitrage. Net als lingerie een halfdoorschijnende stof met kanten versieringen. Ook achter deze verzameling vitrages ligt iets verscholen. De toeschouwer moet een spel aangaan met het werk om tot de ontknoping te komen.



Fragment installatie 'In gulle overvloed'

De dichter die voorgoed de deur achter zich dichttrekt als beeld van het nemen van een definitief besluit. Maar is hij daarmee een stap verder gekomen of verbeeldt hij zich dat maar? Draait hij niet steeds rondjes?

TG Blender liet zich inspireren door de dichter en speelt in het kleinste theater ter wereld een verrassende, muzikale voorstelling van enkele minuten. Een ontmoeting tussen twee mensen neemt een onverwachte wending en leidt tot een onomkeerbaar, definitief besluit.


Fragment 'GlasX' in het kleinste theater ter wereld.
Eén toeschouwer per voorstelling. Betreden op eigen risico.
_____________________________________________

Concept: TG Blender. Regie: Gijs Kimenai, Erica Smits. Muziek: Trissa van Joost. Dramaturgie: Renée de Bruin. Decor: Mark van den Reek, Gerard van den Reek. Productie: Thys van den Brule, Anne van Dooren. Foto: Tim Stet.

Mijn vader was bassist. Het geluid van dit instrument is in mijn ziel geëtst. Tientallen jaren ging hij trouw naar een kantoor van acht tot vier en daarna begon voor hem het echte leven. Muziek was het licht in zijn bestaan. Als hij niet op stap was met de band, zat hij ’s avonds arrangementen te pennen voor het grote orkest. Toen hij zich te oud begon te voelen voor de vermoeiende ‘schnabbels’ hing hij zijn instrumenten aan de wilgen. Hij werd ziek en ging dood. Nog geen zestig. Het vuur doofde en het licht ging uit.

Deze ronde houten constructie, naar model van de ‘vaderbas’, bestaat uit 3 maal 9 spanten, die in elkaar passen en was aanvankelijk stom. De snaren vormden de hals, die naar de hemel reikten. Zo werd de klank gesuggereerd, die niet meer voorhanden was. Nu mag de bas zichzelf bestrijken. Eindeloos.


'Le violon d'ingres'

Het koorarrangement probeert de sfeer van het lied te versterken. Als in een droom laat de tekst (flarden van) beelden langskomen, die zowel in het nu als in een onscherp verleden liggen. Ze horen thuis in de dagelijkse realiteit maar ook in een wereld die door de verbeelding opgeroepen wordt. Die spanning tussen droom en realiteit probeer ik te vangen in de dissonanties en consonanties van het arrangement.

Daarnaast wordt een installatie ingericht, die de bezoeker in staat stelt zelf de stemmen van het refrein-arrangement, het zij apart, hetzij gezamenlijk, in werking te stellen en wel op zo’n manier dat - aansluitend bij de Suggesteron-gedachte - de suggestie gegeven wordt dat hij/zij heel aardig kan zingen ...




Fragment van het arrangement voor koor
met zanginstallatie, vier stemmen.
Mixed media.

Hoe kostbaar is een kwetsbaar mens? Kwetsbaar kostbaar voelbaar aaibaar breekbaar kwetsbaar tastbaar zichtbaar kwetsbaar weerbaar vatbaar kwetsbaar vloeibaar wendbaar plooibaar verstelbaar kwetsbaar leefbaar bereikbaar kwetsbaar dienstbaar dankbaar beweegbaar werkbaar kwetsbaar onderhandelbaar onleefbaar strijdbaar kwetsbaar onzichtbaar onvruchtbaar ondankbaar kwetsbaar onvergelijkbaar onweerstaanbaar onwerkbaar kwetsbaar ontbrandbaar ontplofbaar ontbindbaar onontkoombaar onomkeerbaar onoplosbaar kwetsbaar onmisbaar kwetsbaar onpeilbaar onvindbaar onstuitbaar onmiskenbaar onovertrefbaar onschatbaar onhoudbaar kwetsbaar.

Fragment voorstudie ‘Zo kwetsbaar’
Installatie, porselein, textiel, hout.

Mensen spelen voor god. Ook wij zijn (of je wil of niet) helaas de broer van god, want god is overal leerden we op school. Gevaarlijke mensen, vaak krankzinnig, en gewelddadig. Bush, Binladen, Balkenende, Blair, Paeisley, Komeini, Pausen en kindertjes verkrachtende kardinalen beslissen over leven en dood. Wapenhandelaren, bedrijfspenose en geldwolven zitten zondags voorin de kerk. Uit naam van god (soldaten worden gezegend de strijd in gestuurd) schieten we complete families inclusief de kinderen, aan flarden. Ook wij Nederlanders maken ons schuldig in Afghanistan en Irak, we willen er bij horen en zitten op de stoel van god en laten ons parlement haar gang maar gaan. Onder de noemer van ’opbouwwerk’ worden de kindertjes van god naar god geschoten.

Drie muzen, beeld, poëzie, muziek ... zitten bijeen. Zij zijn er al, wanneer alles nog niets is, alles nog duisternis en leegte, zonder geluid. Zij spreken niet en laten slechts bestaan, dat wat voortkomt uit het niets. Zij zorgen ervoor dat het lied ‘Zonder titel’ voortkomt uit het niets, want dáár is de onbeschrijflijke schoonheid.

Fragment 'Drie muzen' Olieverf op paneel. 100 x 70 cm

De tekst van de song klinkt als een gedachte waar de luisteraar aan deel kan nemen en doet mij zowel denken aan een innerlijke overweging, als aan de zoektocht naar een antwoord. Ik laat mij enigszins inspireren op de telkens terugkerende woorden van de song "tijd, rood en antwoord" en associeer de kleur rood met leven. Naar aanleiding van dit gegeven heb ik een video-drieluik ontworpen waar elk videoscherm, op de muziek, een onderlinge interactie aangaat met een ander scherm. Met deze onderlinge interactie tracht de video installatie tot de suggestie van de gedachte te komen, op zoek naar een antwoord…. dat er waarschijnlijk niet is.

M’n ignatia is op. Uitgemolken. En nu de Paracetamol niet meer in mijn basispakket zit, moet ik mijn toevlucht nemen tot alternatieve, betaalbare middelen om het hoofd koel te houden in dit hete leven. Na prozac, joggen, opium, boeken lezen, valium, yoga, birthing, stenen tillen, Melisana, lekker gillen, autogene training, een nieuwe persoonlijke lening, alcohol en heroïne, Valdispert en Asperine, sauna’s en Ignatia wees mijn achtentwintigste therapeut mij op een wel zo effectieve stof die in de hersenen aangemaakt wordt: suggesteron. Altijd bij de hand – ook als de stroom uitvalt - en onbetaalbaar, dus goedkoop. Ik gebruik inmiddels grote hoeveelheden en ik heb weer vrienden en ik speel in een grote band met muzikanten die allemaal mijn liedjes over ‘gelukkig willen zijn’ spelen en zingen...



CD Suggesteron